Nader tot Reve: forum Naar de homepage van Nader tot Reve
tak
GEDICHT VOOR MIJN ZOON R.
Nu het seizoen gesloten is, de vrienden zijn vertrokken,
het water kil geworden en de lege lucht,
bevochtigd van miljoenen tranen, zwijgt,
verheft Zich God in eindeloze Majesteit.
Condoleance register Gerard Reve

Het condoleance register is afgesloten voor nieuwe bijdragen. U kunt de bijdragen nog wel lezen.
   |  Naar begin  |  Ga naar onderwerp  |  Zoeken   Volgend onderwerp  |  Vorig onderwerp 
 Vaarwel, schitterend schrijver
Auteur: Theodore (---.dynamic.caiway.nl)
Datum:   

R.I.P.
G.R.

Sinds de films van Fernandel had ik enige bedenkingen bij priesters. Echter, na een moeizame zoektocht in de Leiestreek bereikte ik vandaag via veel B- en C-wegen de buurtschap Machelen in de gemeente Zulte, voorbij Gent. Het dorpje had zich opgemaakt voor de uitvaart van Gerard Reve, v/h Simon van het Reve, v/h Gerard (Kornelis) van het Reve, geliefd doch niet onomstreden volksauteur van mooie prachtboeken, gerespecteerd nar van kerk en staat, communisme, maatschappij, schrijverschap en Maria. Schitterend auteur, te groot voor zo'n klein taalgebied.
De plaatselijke pastoor Desmaele deed zijn verhaal, eerder geinspireerd dan gehinderd door een volle, wasemende kerk, die waarschijnlijk nooit eerder duizend levende zielen bijeen gezien had. En een ongelooflijk virtuoos en glorieus verhaal was het, dat een filosoof, evangelist of verteller van reisavonturen niet had misstaan! Ik hoopte als velen op een tenhemelopneming, maar toch werd het een teraardebestelling op een koude namiddag. Op een gegeven moment kwam er een omloop. De duizend gingen het kruis aanraken, deden een gave, kregen een bidprentje en liepen langs de kleine, lichte houten kist, die zonder noemenswaardige problemen door twee man gedragen werd. De stoet druppelde de kerk uit door het gangpad en kwam via een zijingang weer terug. De zangeres zette opnieuw Gluck, Bach of Purcell in. Het dode lichaam moest nog gezegend worden en de wierook ontstoken. Pas na vieren volgde de laatste tocht naar het nieuwe kerkhof van Machelen. Eerst ging ik het grote kerkgebouw weer in. Wat ik aan de koorknaap met het mandje had geofferd was goed voor minstens nog een bidprentje voor mijn kunstbroeder Pierre T. Die had Reve tenslotte zelf eens geinterviewd voor een schoolkrant, een kleine vijftig jaar geleden, terwijl ik hoofdzakelijk de oudere, hooggeleerde broer Karel had meegemaakt. Op het kerkhof, een minuut of tien gaans, werd de kist voor het groot kruisbeeld neergezet. Nieuwsgierigen rond de diepe zandkuil werden door een politieman in detonerende oranje hes verzocht weg te gaan. Goede zaken deed Caf


 Gegroepeerde weergave   Volgend onderwerp  |  Vorig onderwerp