Het zal u mogelijk niet ontgaan zijn: Reve’s voormalige woning in Greonterp, 'Huize Het Gras’ staat te koop (en is inmiddels waarschijnlijk verkocht).

Voor hedendaagse begrippen lijkt de vraagprijs van 185.000 euro een schijntje: in grote steden krijg je voor zo’n bedrag hooguit een garagebox.

Dus, sla je slag zou je denken. Mij werd al gesuggereerd het te kopen en er een Reve-museum in te vestigen. Mooi plan maar meer iets voor na m’n pensioen en bovendien denk ik dat de lokale bevolking ook niet zit te wachten op veel aanloop. Daarvoor is Greonterp echt te klein.

Maar goed: een buitenkansje voor de liefhebber dus? Het valt wel een beetje tegen: het huis is klein en biedt geen uitbreidingsmogelijkheden, heeft een mini-tuin, ligt ingesloten tussen andere huizen, moet zwaar opgeknapt en gemoderniseerd worden en Greonterp biedt een liefelijke aanblik maar is een gehucht zonder voorzieningen en ligt midden in een zwaar agrarisch gebied.

De verkoop van het huis trekt veel belangstelling. De makelaardij moest een bezichtiging-stop instellen en de pers nam het verhaal snel over.

Over Reve’s 'Friese Periode' bestaan de nodige misverstanden die deels nu ook weer in de berichtgeving opduiken. Hieronder de belangrijkste:

De 'Friese Periode' zou voor Reve een zeer vruchtbare periode zijn geweest waarin belangrijk werk tot stand is gekomen.

Dat valt wel een beetje tegen. Alleen 'Nader tot U' en wat kleiner werk is deels in Greonterp geschreven. Vaak wordt gedacht dat ook 'Op Weg Naar het Einde' in Greonterp is ontstaan maar dat is niet het geval. Wel is het zo dat Reve met de opbrengsten van dit boek het huis in Greonterp heeft kunnen kopen. Dat was in het voorjaar van 1964.

De 'Friese Periode' heeft ongeveer 7 jaar geduurd maar dat wil niet zeggen dat Reve ook 7 jaar in Greonterp heeft doorgebracht. Gedurende deze periode heeft hij ook altijd een huis in Amsterdam aangehouden (op 3 opeenvolgende lokaties) waar hij ook regelmatig verbleef. Verder was hij diverse malen voor langere tijd in het buitenland: Engeland, Spanje en Portugal en eind jaren 60 kocht hij een stuk grond in Zuid-Frankrijk (het Geheime Landgoed).

Wie het bedacht heeft weet ik niet maar dat de 'Friese Periode' een gelukkige tijd in Reve’s leven was mag toch echt wel naar het rijk der fabeltjes worden verwezen.

Zoals altijd bij Reve, wanneer hij een nieuwe woonstee had gevonden, was hij in het begin laaiend enthousiast. Alles en iedereen was geweldig. Maar dat duurde nooit lang, zo ook niet in Greonterp. Hij had veel last van buren, er was amper iemand met wie hij een normaal gesprek kon voeren, het was toch wel erg afgelegen en van de eeuwig loeiende wind werd hij langzaam stapelgek.

En niet perse door deze omstandigheden maar zijn drankgebruik liep in deze jaren volledig uit de hand en leidde tot een reeks van kleinere en grote deliria. Dat Reve relatief ongeschonden door deze periode heen is gekomen mag wel een klein wonder heten.

Voor de ingang van het huis ligt een steen ter herinnering van Reve's verblijf in dit huis. De kop van de tekst in de steen luidt: 'Hier was Reve zeer korte tijd bijna gelukkig'. Hier dus ook wel de nodige relativering.

Het grootste sprookje over Greonterp is mogelijk wel dat dit de tijd was waarin Reve samenleefde met Tijger en Woelrat (Willem Bruno van Albada en Henk van Manen).

Reve had Tijger in december 1963 leren kennen waarop spoedig een relatie volgde. Zij betrokken samen het huis in Greonterp (en de respectievelijke woningen in Amsterdam). Woelrat deed pas zijn entree aan het eind van 1969. De trio-periode in Greonterp was eigenlijk alleen in 1970. Begin 1971 kreeg Reve definitief genoeg van Greonterp en werd gezamelijk ingetrokken bij de moeder van Woelrat in Veenendaal.

Dat was een weinig gelukkige manoeuvre en betekende tevens het einde van de relatie van Reve met Tijger en Woelrat. Begin 1972 vertrok Reve naar Weert waar hij enkele jaren bij zijn vriend Guus van Bladel ging wonen.